Κατά το έτος 1936 τρεις κτίστες από το Πετροκεφάλι, ο Κωνσταντίνος Χαψής ή Χατζής μαζί με τα δύο παιδιά του Νικόλαο και Διαμαντή πήγαν να συντηρήσουν την εκκλησία του Αγίου Αντωνίου στο Αγιοφάραγγο. Η δουλειά κράτησε 4 μήνες. Κάποια μέρα, στο διάστημα αυτό, ο Διαμαντής είχε απομακρυνθεί από το π...

Το 1905, όταν ήταν διάκος στη μονή της Οδηγήτριας ο Μελέτιος Σαρουλάκης από το χωριό Σίβα Πυργιωτίσσης, κάποια Κυριακή πρωί πριν αρχίσει η λειτουργία πήγε νʼ ανάψει τα καντήλια. Εκεί λοιπόν που προσπαθούσε να τα ανάψει με κλειστές πόρτες και παράθυρα, του παρουσιάσθηκε ένας μικρός καλόγερος και τ...

Θα σας γράψω τι ακριβώς μου συνέβη εχτές, 27/7/2004. Με λίγα λόγια λοιπόν, πριν 15 περίπου χρόνια είχα ένα ατύχημα στην Σαντορίνη με ένα μηχανάκι. Από τότε και επειδή η χτεσινή ημέρα είναι του Αγ. Παντελεήμονος, η μητέρα μου θεωρώντας ότι δεν έπαθα μεγάλη ζημία με το μηχανάκι αλλά φτηνά την γλί...

Στο κελί του «Τιμίου Προδρόμου» που βρίσκεται λίγο έξω των Καρυών ησυχάζει ένας απλός γέροντας 93 ετών, ονόματι Δαμασκηνός. Λένε ότι είναι ο μόνος αγιορείτης γέροντας που έχει τα πιο πολλά χρόνια στο Άγιο Όρος. Έχει 84 χρόνια. Ήρθε οκτώ χρονών στο Όρος και έμεινε κοντά στο γέροντα του κελιού αυτο...

Κάποιος ιερομόναχος, ησυχαστής στα όρια της μονής Φιλοθέου μου είπε ότι του διηγήθηκε ένας γέροντας (δεν ήθελε να αποκαλύψει το όνομά του) που έχει καλύβη στην έρημο του Αγίου Όρους, ότι πήγε μακριά και λίγο ψηλότερα από τη καλύβη του για να κόψη ξύλα. Εκεί συνάντησε έναν κατά πολύ αδύνατο μοναχ...

Περί το έτος 1978 ένας ορθόδοξος χριστιανός εκ Λιβάνου πρόσφυγας στη Κανά της Γαλιλαίας λόγω του εμφυλίου τότε πολέμου μεταξύ μουσουλμάνων και χριστιανών του Λιβάνου, ήρθε ως προσκυνητής στο Άγιο Όρος. Στο προσκύνημά του στο Όρος περιελήφθη και η Σκήτη της Αγίας Άννης. Δικαίος τότε στη Σκήτη ήταν...

Απέναντι από το κελί του Αγίου Νείλου στα βορινά βρίσκεται το ερημικό κελί του Αγίου Ευθυμίου. Σʼ αυτό το κελί μονάζουν σήμερα πέντε-έξι μοναχοί. Γέροντάς τους είναι ο υπέργηρος και πολύπειρος ασκητικός γέρων παπα-Ιωακείμ. Ο ίδιος λοιπόν μου διηγήθηκε την εξής ιστορία : «Ο γέροντάς μου, ο πνευμα...

Ο ίδιος ο γέρων Γκαβο-Νικόλας όταν ήταν στη Λαύρα ακόμα, πήγε για υπηρεσία προς τα μέρη του Άθωνα. Είχε χιονίσει, καθότι χειμώνας και είχαν ασπρίσει τα πάντα. Σε όλη τη διαδρομή από Μεγίστη Λαύρα μέχρι «Κρύα Νερά» και «Κερασιά» τα πάντα ήταν κάτασπρα και χιονισμένα. Ούτε ίχνος ανθρώπινης παρουσία...

Άλλη τοποθεσία με το ίδιο όνομα «Χαΐρι» βρίσκεται σε κάποια στροφή του μονοπατιού ενδιάμεσα της Σκήτης των Καυσοκαλυβίων και της Κερασιάς. Σʼ αυτό λοιπόν το σημείο οσφράνθηκαν μερικοί μοναχοί και λαϊκοί μερικές φορές άρρητη ευωδία. Ένας μοναχός από αυτούς που οσφράνθηκαν την ευωδία γράφει σχετικά...