Τον Αύγουστο του 1978, ο δεκαεξάχρονος Φώτης Κ. βρισκόταν μαζί με τον ξάδερφό του. Οι δυο τους κάθονταν στη βεράντα του σπιτιού τους γύρω στις δώδεκα τα μεσάνυχτα όταν άρχισε η ιστορία. Οι νεαροί άκουσαν μέσα στη σιγαλιά της καλοκαιρινής νύχτας ένα περίεργο θρόισμα. Στην αρχή δεν έδωσαν σημασία ...

Στη Κύθνο οι νεράιδες εμφανίζονται στα Κόκκινα - όπου υπάρχουν θερμές πηγές - να χορεύυν και να τραγουδούν μέσα σε σπινθηροβολήματα

Η παράδοση μιλάει για ένα ντόπιο λυράρη, τον οποίο απήγαγν οι νεράιδες και τον πήγαν σ' ένα δύσβατο τόπο, τον Τρυπιόβραχο. Εκεί βρέθηκε μετά από τρεις μέρες και διηγήθηκε ότι οι νεράιδες τον είχαν υποχρεώσει να παίζει τη λύρα του για να χορεύουν.

Αναφέρεται η ιστορία κάποιου που μεταξύ Λέκας και Καστανιάς συνάντησε τρεις γυναίκες που έμοιαζαν με τσιγγάνες και οι οποίες φορούσαν κόκκινο μαντήλι στο κεφάλι. Θέλησε να τις πλησιάσει αλλά εκείνες απομακρύνθηκαν με ταχύτητα και πέταξαν πάνω από ένα φαράγγι.

Υπάρχει η παράδοση για ένα μαύρο νάνο που στοίχειωνε τις αγροτικές περιοχές

Υπάρχει η παράδοση για τη θρυλική γουρούνα με τα χρυσά γουρουνόπουλα, η οποία εμφανιζόταν πάντα το καταμεσήμερο.

Στη περιοχή Κόκκινα Βράχια, οι γέροι ακόμα διηγούνται ότι κάποιος ονόματι Ντρούλιας είχε δέσει εκεί το άλογό του, όταν ένα τεράστιο φίδι βγήκε από τα βράχια κατάπιε το άλογο, και ύστερα για να το χωνέψει κουλουριάστηκε γύρω από μια μεγάλη ξυλοκερατιά που ήταν εκεί κοντά.

Στη θέση Χάρβαλη Μαντζάρου ήταν οι κατοικία ενός τεράστιου φιδιού το οποίο είχε τη φωλιά του σε μια σπηλιά. Όταν πλησίασαν τα γιδοπρόβατα, τα χυμούσε, κουλουριαζόταν πάνω τους, τους έσπαζε τα κόκκαλα, τα σάλιωνε και τα κατάπινε. "Σήμερα δεν υπάρχει πια", λένε οι γεροντότεροι "γιατί το εξολόθρεψε ...

Περιοχή Κόκκινα Βράχια. Κάποιος βοσκός ονόματι Σούλαρης το περιέγραψε σαν "φίδι, τέσσερα μέτρα μακρύ, χοντρό, με μεγάλη κοιλιά και κεφάλι σαν αυτό της κατσίκας"