Μια φορά ένας διαβάτης πέρναγε τα μεσάνυχτα από το ρέμα του Ποδονύφτη, κοντά στην Αθήνα. Εκεί ακούει κλάματα μικρού παιδιού. Υπέθεσε πως θα ήταν κανένα μικρό παιδί που θα το έχει αφήσει η μάνα του και πλησίασε στο μέρος που άκουσε τη φωνή. Εκεί μέσα στα χαμόκλαδα βρήκε πράγματι ένα πολύ όμορφο πα...

Του Μάναρη το κορίτσι, αθώο πλάσμα το κακόμοιρο, αγάπησε έναν Νεράιδο και πήγαινε όλο κοντά του. Την χάνανε οι γονείς της, άλλοτε όλη τη μέρα, άλλοτε τη νύχτα ή και δύο-τρεις μέρες στη σειρά. Αν και τη κλείνανε στο σπίτι, αυτή τους έφευγε, γιατί ο Νεράιδος της άνοιγε και την έπαιρνε έξω. Μια φορ...

Του Αγγελή του Μπότη η γυναίκα από του Ματζαγρά, δύο μέρες ύστερα από το γάμο της έπλενε μονάχη της. Ήθελε να σηκωθεί τη νύχτα, να ρίξει τη μπουγάδα, και σηκώθηκε τα μεσάνυχτα, γιατί νόμιζε πως ήταν περίπου τέσσερις η ώρα και κόντευε να ξημερώσει. Εκεί που έπλενε ήσυχα, να σου και ανοίγει ξαφνικά...

Μια φορά όταν ήταν ακόμα παλικάρι ελεύθερο ο Γεροθανάσης ο πατριώτης μας, κοιμόταν κάτω από τις θημωνιές. Ήταν καλοκαίρι, αλωνάρης μήνας. Εκεί που κοιμόταν να σου και ακούει ένα ποδοβολητό σαν χοροπήδημα και ένα τραγούδι αγγελικό. Ανοίγει λίγο τα μάτια του, κοιτάζει και βλέπει κάτι γυναίκες, κάθε...

Μια φορά ο παππούς μου που ήταν σαν εμένα (περίπου 18 χρονών), πήγε στο λόγγο για ξύλα και σαν γύρισε το μεσημέρι εκεί κοντά σε μια λιμνούλα του βουνού βρήκε Νεράιδες και χορεύανε. Η ομορφιά τους ήταν απίστευτη. Βουτάει και αρπάζει το μαντήλι μιας Νεράιδας. Η Νεράιδα στάθηκε. Τότε τις λέει : «Σε ...

Συνέβη μια φορά δύο να πάρουνε γυναίκες Νεράιδες. Και τούτο γινόταν αν κανείς ήταν φίλος με τις νεράιδες όπως ήταν αυτοί και αρπάγανε ξαφνικά το μαντήλι τους, τότε η νεράιδα τον ακολουθούσε. Ο ένας λοιπόν μπόρεσε και άρπαξε το μαντήλι και το έκαψε και την είχε γυναίκα του μέχρι που πέθανε. Έκανα...

Στο Μενίδι είναι μια οικογένεια των Βρετών, που όλοι είναι ωραίοι γιατί η γενιά τους είναι από Νεράιδα. Ένας προπάππος τους έτυχε να βρίσκεται μια φορά στο καταμεσήμερο στο χωράφι και εκεί στο δέντρο είδε μια όμορφη, μα πολύ όμορφη γυναίκα. Του μίλησε αυτή, εκείνος τη πλησίασε, άρχισαν την ομιλία...

Ένα φούρναρη, Γούμενο τον έλεγαν, τον άρπαζαν οι Νεράιδες και τον πήγαιναν στο Κομμένο Νερό. Εκεί τον τάιζαν σαπούνι και το συνήθισε αυτός και το έτρωγε με όρεξη, όπως λένε πολλοί που τον είδαν με τα μάτια τους να το τρώει. Πολλές φορές μπροστά σε άλλους ανθρώπους γινόταν άφαντος γιατί τον έκρυβε...

Στου Κομίνη, στις Χωτές και στο Μεσοβούνι, βγαίνουν Νεράιδες. Όταν περάσει κάποιος άνθρωπος τον καλοπιάνουνε να πάει κοντά τους και άμα πάει του λένε πειστικά λόγια ίσια με που να τον φέρουνε στα νερά τους και τον πείθουνε να κοιμηθούν αντάμα. Οι Νεράιδες εκείνες είναι όμορφες, που άμα τις δει κα...