Μια φορά θυμάμαι, που ήταν μια ηλιόλουστη ημέρα του χειμώνα, ήμουν στην πηγή της Φυλής (Αγ. Παρασκευή), είπα να προχωρούσα έως το Κλημέντι και μετά να γύριζα πίσω προς στη Χασιά. Όντως έφτασα στο Κλημέντι μα ο καιρός άλλαξε και τότε σκέφτηκα να προχωρήσω προς την πηγή Πόρο-σπήλαιο Μπάτακα (είναι ...

Φίλοι σας χαιρετώ. Σήμερα θα σας γράψω για μια δύο κυνηγών. Τον Σεπτέμβρη του 1982 είχα ανέβει με ένα φίλο για Σαββατοκύριακο στη Πάρνηθα. Τότε ακόμα δεν υπήρχε αυτό το αίσχος των χωματόδρομων. Η πορεία μας ήταν για του Σαββάτου το απόγευμα, Αμυγδαλιές-Κορακοφωλιές-ρέμα Αγ.Γεωργίου-Κούμπουλα-Α...

Φίλοι σας χαιρετώ. Σήμερα είπα να σας διηγηθώ μια προσωπική εμπειρία, που πιθανών να έχει σχέση, με ένα από τρία σκοτεινά σημεία της Πάρνηθας. Την άνοιξη (Μάιος) του 1976,είχαμε ανέβει για Σαββατοκύριακο, μια παρέα από 4 άτομα. Η διαδρομή μας ήταν, από τελεφερίκ (Μον Παρνες) για Μεσιανό νερό, σ...

Καθώς ετοιμάζομαι να πάω με το τρένο για Αυλώνα και από εκεί για μια πεζοπορική εξόρμηση προς την Αγ. Μαρίνα, ίσως και Αγ. Τριάδα, μεγάλο Αρμένι. ΒΑ της Πάρνηθας. Σκέφτηκα μια ιστορία που μου είχε πει, κάποτε ένας βοσκός από τα μέρη εκείνα. Το ρώτησα εάν γνώριζε κάτι, για ένα παλιό θεό, πιο παλ...

Κάποτε βαδίζοντας από Μόλα για Λοιμικό και μετά για Αυλώνα έλεγα να ξεκουραστώ στο Εκκλησάκι που είναι κοντά στα δύο πηγάδια. Η ώρα θα ήταν γύρω στης 10 το πρωί. Είχα σχεδόν διανύσει την μισή διαδρομή προς το Λοιμικό, όταν εντελώς ξαφνικά ο ουρανός σκοτείνιασε. Σαν να ήταν σούρουπο. Και μάλιστα σ...

Ένα εκκλησάκι (Aγ. Γεώργιος αν θυμάμαι καλά) μας τράβηξε την προσοχή και σε συνδυασμό με το ότι απέναντί του (στην δεξιά πλευρά του δρόμου) υπήρχε μια πηγή, ξανακατεβήκαμε για να πιούμε νερό. E! Διατί να το κρύψουμε άλλωστε (που θα ‘λεγε κι ο γνωστός πολιτικός, είχαμε και στο μυαλό ότι όλο ...

Στην τελευταία τάξη του λυκείου λοιπόν είχα ένα παπάκι και πήγαινα να αφήσω τον φίλο μου στο σπίτι του. Πλησιάζοντας μια γέφυρα κοντά στο σπίτι πού έμενα στην Μάντρα, στρωμένη με άσφαλτο, εντελώς ξαφνικά με έπιασε ένας φόβος και έκοψα ταχύτητα γιατί πήγαινα γρήγορα. Μόλις μπήκαμε στο γεφυράκι σηκ...

Ζούσαμε στην Μάντρα Αττικής σε ένα σπίτι στην πλαγιά ενός λόφου. Εγώ ήμουν σε ηλικία 4 ετών περίπου. Στο σπίτι εμφανίζονταν πολλά και διάφορα. Έτσι βλέπαμε σκιές να περιφέρονται, η αδερφή μου είχε δει ένα κεφάλι δίχως σώμα να αιωρείται και άλλα τέτοια. Εγώ προσωπικά είχα δει με τα μάτια μου...

Μια από τις ιστορίες που γνωρίζω λοιπόν, δυστυχώς όχι ιδίοις όμασι, αλλά μέσω προφορικής μεταφοράς είναι για μία βίλα στον Μαραθώνα, που πλέον έχει κατεδαφιστεί. Το συγκεκριμένο σπίτι, ήταν πλήρως προσανατολισμένο στον ορίζοντα, (η είσοδος κοιτούσε ανατολή, η πίσω πλευρά δύση κ.ο.κ.), στην είσοδό...